Rozchorowana...

Hej Wam,
dużo pisać nie będę, bo jest lipnie. Rozchorowałam się i to akurat w pierwsze dni szkoły. Leżę z gorączką, wczoraj zbierało mi się na wymioty, a na dodatek mam anginę ropną. Zawalone gardło :/. Mam nadzieję, że pierwsze dni szkoły mijają Wam jakoś, dobrze hehe. A ja chciałabym wrócić do zdrowia. Ciągle leżę w łóżku. 
Nie mogę nawet pisać kolejnej opowieści, czasami nie miałam weny, ale teraz to nie wiem. Może bym miała, ale jestem zdechła. A posta jakoś muszę napisać, bo nie pamiętam kiedy napisałam ostatniego. 
A kolejny rozdział opowieści "Zamazana historia" dodam kiedy indziej. Dziękuję za uwagę ;D piszcie komentarze i czytajcie notki. 
Miłego wieczoru :)

PS. Tak jakoś przyszedł mi pomysł na notkę, podobną do poprzednich. Mam nadzieję, że nie będzie za trudna do ogarnięcia, a ciekawa :) czekajcie. 

Pierwszy dzień w nowej szkole

Dzisiaj pierwszy dzień w nowej szkole ;) liceum czeka na mnie, a ja czekam na to aż się oswoję z nowym otoczeniem. Mam nadzieję, że wszystko będzie ok ;D pierwszy raz jako wychowawcę mam mężczyznę, hehe ale ten nauczyciel jest spoko, na dodatek uczy polskiego xD potrafi pożartować i jest na luzie. Już teraz zauważyłam, że potrafią się z nim dogadać osoby w moim wieku. A klasa? Nie wydaje się zła, większość to dziewczyny, ale chyba dobrze ;D a raczej na pewno. 
Jutro mam na 8 a pierwsza lekcja to angielski. Najgorsze jest to, że nie wiem w jakiej sali mam lekcje :/ będę się krzątać po szkole, bo jej nie znam :/ chyba, że przyczepię się do grupki osób, które będą wiedziały gdzie iść. Myślę, że jakoś to będzie ^^
A wasz pierwszy dzień w szkole jak minął? ;) Chcecie wrócić w czasy wakacji? ;D hehe, ja tam jestem ciekawa nowej szkoły a wakacje poczekają jeszcze 10 miesięcy. Ale pewnie już niedługo zachcę ich z powrotem ;P
Spodobała mi się pewna piosenka zespołu Nightwish. Już wcześniej go słuchałam, ale z reguły z nową piosenkarką. Oto ona :

http://www.youtube.com/watch?v=GdWhlo9b9zg

Ahh... no jeszcze jedno, jakieś pomysły na posty? Może chcielibyście jakiś na życzenie? ;D postaram się napisać. Piszcie w komentarzach :)

Miłego ;)

Bez natchnienia...

Hej wszystkim.
Wybaczcie, że nie umieszczam innych postów i często, ale nie mam jakoś natchnienia żeby je pisać. Nie chcę notować o przebiegu dnia, wszystkiego o sobie. Wolę napisać posta podobnego do pozostałych. Ostatnie dni wakacji, a więc wykorzystajcie je jak najlepiej.
Niektóre osoby dawno nie umieszczały postów u siebie na blogu, czekam aż coś się pojawi. U niektórych to już długi czas. Mam nadzieję, że niedługo coś się poruszy.

Miłego dnia. :)

"Zamazana historia" rozdz. IV

Nie wiem, co mam pisać, a nic wartego większej uwagi się nie zdarzyło. Noo, jedna rzecz, byłam na koncercie Bednarka a mianowicie były to Dożynki w Kątach Wrocławskich. Jak dla mnie było nijak, ale to dla mnie. Mojemu chłopakowi podobało się hehe. Czytajcie kolejny rozdział mojej opowieści. Ten jest jeszcze krótszy heh. Miłego dnia :)

IV

        Już wiedziałam, że chce sprawdzić moje czoło w poszukiwaniu podwyższonej temperatury. Zgodziłam się. Przyłożył subtelnie dłoń na moim czole. Chwilę tak trwaliśmy i w końcu odsunął rękę. Powiedział, że mam podwyższoną temperaturę, ale nie umiał wskazać o ile. Dlaczego był taki troskliwy? Pewnie chciał zatuszować i omylić policjanta, wyglądając na miłego, troskliwego mężczyznę. Sama sobie odpowiedziałam na pytanie. Jednak jego zachowanie było miłe. Salowa podała mi termometr. Skorzystałam z niego. Długo nie trwało i termometr zapikał. Wyjęłam go z ust i podałam pielęgniarce. Ona powiedziała, że mam temperaturę 38,2.

      Chciałam jeszcze powiedzieć, że boli mnie głowa, ale powstrzymałam się. Spoglądnęłam na policjanta, miał on dziwną minę, jakby wszystko wiedział. Zobaczył, że mam schowany nóż. Właśnie, nóż! Przecież mam nóż.

-Po co Ci ta rzecz?- Spytał bardzo łagodnym głosem wskazując wzrokiem na owy przedmiot.

Nic nie odpowiedziałam, nie wiedziałam, co. Chwila ciszy, aż w końcu coś wyjęknęłam.

-Do obrony.

-Do obrony?- Zdziwił się, lecz był spokojny.

-Tak, ktoś chciał mnie zabić.- Wydusiłam to z siebie. Byłam spokojna a jednocześnie nie. Siedziałam z osobą, która czyni dobro i zwalcza przestępczość, a z drugiej strony byłam w obecności również osoby, która pragnęła mej śmierci. Co tu myśleć? Czyż nie najrozsądniej byłoby w takiej sytuacji oszaleć?

"Zamazana historia" rozdz. III

III

Drzwi się pomału otworzyły, przygotowałam się do spotkania z nim. Jeszcze trochę i go zobaczę. Jest, ale kurwa, co jest? To nie on. Uspokoiłam się, ale tak naprawdę wierzyłam, że spotkam go, mojego niedoszłego zabójcę. W głębi nastąpiła ulga, czułam ją w mięśniach, rozluźniły się. Nieznajoma osoba weszła bliżej i spostrzegłam, że to moja młodsza siostra, ona również zobaczyła, że siedzę za komodą. Była na leczeniu skóry, a mianowicie skazy białkowej i nie dziwiło mnie to nazbyt, że ją tu spotkałam. Zaczęła normalnym tonem głosu:

-Co Ty tu robisz?- Z wyraźną niechęcią i złością.

-Ciszej bądź.- Krzyknęłabym, ale nie mogłam, on mógł mnie usłyszeć.

-Po co? Co tu robisz?- Odwarknęła.

-No cicho bądź. Jest tu osoba, która chce mnie zabić.- Syknęłam.

Siostra najwyraźniej myśląc, że robię sobie z niej żarty odeszła nic nie mówiąc.

-No ładnie.- Pomyślałam. –Co, teraz to ja jestem wariatką, chowającą się w ośrodku zdrowia!?- Myślałam tak chwilę, lecz doszłam do wniosku, że muszę się wynieść z tego pomieszczenia. Poszłam dalej. Przez kolejne drzwi. To sala dla dzieci, leżały tam mniej więcej w wieku 7-12 lat. Przy jednym łóżku siedziała matka zapatrzona w swoje dziecko. Nawet nie spostrzegła, że ktoś otworzył drzwi. Zamknęłam je po cichu i udałam się do następnych. Pusto. Idę dalej, napotkałam uchylone drzwi, było za nimi jaśniej, najwyraźniej paliło się tam światło. Powoli je odepchnęłam ręką i zobaczyłam siostrą położną. W popłochu na wytłumaczenie, że tu jestem powiedziałam:

-Szukam oddziału dla dzieci. Źle się czuję.

-Chodź za mną.- Odpowiedziała cichym, lecz łagodnym tonem.

Gdy odeszła z miejsca, w którym stała zobaczyłam mężczyznę, był to policjant? Tak, raczej tak. Nie przyglądnęłam mu się dokładnie, bo musiałam iść za pielęgniarką. –Co tu do cholery robi policjant?- Pytałam się w myślach. Całą drogę zastanawiałam się nad wszystkim. W końcu dotarliśmy do pokoju, w którym mięli mnie zbadać, ale o dziwo, że nie rano. Wchodząc zobaczyłam policjanta siedzącego przy stoliku a przy nim… O nie! To niemożliwe. Po tym chytrym uśmiechu wiedziałam, że mój były dh drużynowy jest zamieszany w dokonanie mojego morderstwa. Wiedziałam, że on też chce mnie zabić. Był brunetem z lekko dłuższymi włosami. Nie zgolił się, miał zarost, tak często jest, chyba nie miał czasu. –No tak, przecież planował jakby to mnie wykluczyć!- Myślałam. Miał polar i długie czarne spodnie. –Co tu jest grane?!- Krzyczałam w myślach.  Zachowałam jednak spokój. Pielęgniarka wskazała mi miejsce naprzeciwko mężczyzn. Usiadłam i wpatrywałam się w druha. Był jednak w miarę pociągający, miał niecałe 23 lata. Zrobił zdziwioną minę na mój widok, czyż tak źle wyglądałam? Podniósł rękę, nie wiedziałam, co chciał zrobić. Skierował ją w moją stronę. Zaśmiał się delikatnie i powiedział:

-Daj.