wtorek, 20 listopada 2012

& Kolczyk w nosie &


A ja zrobiłam sobie ostatnio kolczyk w nosie. Jak nie było możliwości w brwi to gdzie indziej. Jednak za namową i rozmową z koleżanką. Zaprowadziła mnie ona do kosmetyczki, u której też kiedyś przebijała sobie nos. Bałam się trochę bólu i tego, co powie mama, gdyż nie poinformowałam jej o swojej decyzji. Gdy już przyszłyśmy do salonu kosmetycznego wszystko było ok, ale jak przyszło usiąść na stołku i czekać na przebicie ręce mi się trzęsły. Zamknęłam oczy i po przebiciu. Kolczyk był już w nosie. Przyglądnęłam się w lustrze i był duży, gdyż leczniczy. Zapłaciłam mało jak na taki zabieg, bo 30 zł. Po 4 dniach włożyłam swój kolczyk. W nocy musiałam spać z plastrem na nosie, by kolczyk nie wypadł. Zresztą teraz też, bo dziura jest jeszcze za duża. 
Ale niestety nie mam zdjęcia.
A mama nie krzyczała, jedynie spytała o kilka rzeczy. 
Nie żałuję tej decyzji ;)

czwartek, 8 listopada 2012

*^*MUZYKA*^*


Muzyka… to nie tylko melodia i słowa. To ukojenie dla naszej duszy. Znajdziesz w niej spokój, jakiego nie odnajdujesz w życiu codziennym. Ona wyraża nasze uczucia i emocje. Możemy się w niej zagłębić i płynąć myślami gdzieś, gdzie świat jest wspaniały i nic się w nim nie liczy.
Muzyka skrywa najgłębsze nasze pragnienia, okazuje najgorętszą miłość. Jest dzika i spokojna.
Czasami jest tak, że tylko ona nas rozumie, a raczej my ją. Chcemy z nią zostać, nawet, gdy w życiu będzie nam źle. Pomaga w pokonywaniu smutku, znoszeniu go. Ale także towarzyszy, gdy jesteśmy zajebiście weseli. Muzyka jest wszędzie.
Zimne wieczory, gdy jest Ci źle, gdy jesteś sam. Ciemno w pokoju jest. Zakładasz słuchawki na uszy… kulisz się na łóżku i odpływasz z muzyką. Czasem płaczesz. Dobrze. To oznaka, że nie masz serca z kamienia. 



MUZYKOTERAPIA:

Podstawowym środkiem, który oddziałuje jest dźwięk, muzyka, która w większości przypadkach jest wyzwalaczem i katalizatorem(czynnik przyśpieszający) przeżyć i emocji. Techniki w muzykoterapii wyróżnia się i zasadniczo dzieli się na: muzykoterapię aktywną, do której wliczają się działania fizyczne tj. gra na instrumencie, taniec, śpiew, improwizacja, oraz muzykoterapię receptywną czyli samo słuchanie muzyki.
W sesji muzykoterapii może uczestniczyć każda osoba, bez względu na poziom jej umiejętności muzycznych, stopień niepełnosprawności, czy rodzaj zaburzeń. 



Muzyka jaką lubię zamieszczę niżej. Będą to niektóre tylko utwory.

- Tallib- Prosto z serca.
- Tallib- Nie fałszuję.
- Major- O niej dla niej.
- Kacezet & Fundamenty- Nadciąga.
- Kacezet- Raj.
- Ska-P- Legalizacion.
- Maleo Reggae Rockers- Alibi.
- Urban- Nagie anioły.
- Lubię to- Śniła mi się łąka.
- Mettalica- Nothing Else Matters.
- Modestep- Sunlight.
- Modestep- To the stars.
- Nightwish- Sleeping sun.
- Sabaton- The hammer has fallen.
- Sabaton- 40:1
- Skrillex- Bangarang.
- Ewelina Lisowska- Nieodporny rozum.
- Jula & Fabisz- Tamten dzień.
- Kajman & Kaczor & Paluch- Dzieci.
- Kali- Piękna i bestia.
- Kali- potrzeba nieba.
- Rahim- Sekunda.
- Michel Telo- Bara Bara Bere Bere.
- Lana Del Rey- Video Games.
- Asaf Avidan- One day/Reckoning Song.
- Aro- Ken i Barbie.
- Mioush- Każde.
- Atrybut & ACE- Zostań.
- Małpa- Paznokcie.
- Tałi- Gdy Cię nie ma obok.
- Zabili mi żółwia- Wiosna.
- Tymon & Transistors- Biały miś.
- Trzeci Wymiar- Wywiad.
- Trzeci Wymiar- Dolina Klaunoow.
- Trzeci Wymiar- Złodzieje czasu.
- Trzeci Wymiar- Złap za broń.
- Trzeci Wymiar- Łapy w górę.
- Trzeci Wymiar- Tam dokąd idę.
- Zeus- Supełek z pętelką.

>I DUŻO INNYCH<



Pewnie zauważyliście, że nie mam do końca określonego gustu, co do muzyki. A wy jakiej muzyki słuchacie? 






piątek, 26 października 2012

"Zamazana historia" rozdz. VI


VI

     Następnego dnia była już ładniejsza pogoda, ale nie wyspałam się mimo tego, że czuwali nade mną funkcjonariusze. Nic nie dawało mi spać. Wydarzenia poprzednich nocy majaczyły mi non stop w głowie, nie sposób się od nich odpędzić. Myślałam, jak detektyw. Co by tu zrobić żeby pozbyć się problemu, rozwiązać zagadkę? Wypiłam kawę przy stoliku, potrzebna była mi duża dawka mocnej kawy. Bez tego odbyć się nie dało. O tak, to postawiło mnie na nogi. Zaczęłam myśleć normalnie, a ciało zaczęło współgrać z umysłem. Nie byłam już taka wykończona. Tak myślałam, co zrobię, gdy ta cała popaćkana sprawa się skończy, ale z zadumy wyrwał mnie głos:
-Spotkasz się jutro z Twoim dawnym druhem.- Powiedział jeden z mundurowych.
-Gdzie odbędzie się spotkanie?- Spytałam.
-W jakimś tłocznym miejscu, wtedy będziemy wiedzieli, że on nie posunie się do żadnych poważnych ruchów.
-Dobrze.
-Aa… hmm… dobrze już nic.- Jakby chciał coś jeszcze powiedzieć, lecz coś mu nie pozwoliło. Wpatrywał się chwilę w ścianę i odszedł.
-Co go tak zaciekawiło w tej ścianie?- Myślałam, spoglądając na nią zza ramienia. Zwykła ściana jakich dużo. Nic szczególnego, nie dziwiłabym się gdyby mundurowy patrzał na plakat gwiazdy porno, ale żadnego tam nie było. Więc, co? Mniejsza z tym, co za banały, jeszcze sobie je do głowy przytaczam, jakbym nie miała o czym myśleć!
      Za zgodą policjantów poszłam do mieszkania, oczywiście nie odbyło się bez obstawy. Wyglądali jak zwykli cywile, więc nie przyciągali uwagi, a ja mogłam spokojnie kroczyć po ulicach. Ulica Chopina, potem jeszcze Aleje Wyzwolenia, w końcu moja ulica, Długa. Weszłam do budynku, z zewnątrz widniały na jego murach graffiti. Jakieś bazgroły, nic ciekawego. Zagłębiłam się do środka i weszłam po schodach. Na drzwiach miałam skrzynkę na listy, więc zajrzałam do niej. Biała koperta przykuła mój wzrok. Leżała swobodnie pośród ulotek. Wyciągnęłam wszystko i weszłam do mieszkania. Funkcjonariusze zostali na zewnątrz upewniając się wcześniej, że nic mi nie grozi. W kopercie była kartka, wyjęłam ją. Było coś tam napisane, a dokładniej wyklejone z liter. „Nie rób żadnych pochopnych ruchów”, przeczytałam. Nie wiedziałam, o co chodzi. Usiadłam na kanapie i rozmyślałam. -Nie, myśleć tak i myśleć? Po co, idę wziąć prysznic.- Zasugerowałam sobie w myślach. Wyjęłam z szafki ręcznik i czyste ubrania. Poszłam do łazienki i zamknęłam drzwi. Włączyłam muzykę, stacja jak zawsze grała dobre kawałki. Przynajmniej się odprężę. Woda leciała i spływała po mym ciele. Słyszałam muzykę i strumienie gorącej wody. Nie wiedziałam, że ktoś stoi za kabiną. Nie minęło dużo czasu odkąd poszłam pod prysznic, może z 10 min. Odwróciłam się żeby sięgnąć po mydło i zobaczyłam jakąś postać za szybą. Przestraszyłam się i nagle podskoczyłam.
-Ups, przepraszam Cię.- Usłyszałam głos. Zorientowałam się, że to Radek, mój dobry kolega.
-Co Ty tu robisz?- Odrzekłam zakrywając rękoma miejsca intymne mimo tego, że dzieliła nas kabina.
-Pomyślałem, że Cię odwiedzę. Wszedłem na górę i zobaczyłem otwarte drzwi, więc zajrzałem do środka.
-Ahh… ok, poczekaj chwilę, zaraz wyjdę.

wtorek, 23 października 2012

# Rysunki #


Brak weny, natchnienia, a może brak czasu. Lenistwo. Nie pisałam dawno postu, nie chce mi się, ale się namyśliłam i piszę. Będzie o rysunkach. Starych moich rysunkach. Jakoś nie jest dobra, bo to zdjęcia z telefonu. Kolor w rzeczywistości jest bardziej intensywny. Wybaczcie za takie niedoskonałości. Nawet cofnęłam się w pisaniu notek. Brakuje mi słów i zapomniałam, jak to jest dodawać posty, co 2-4 dni. To porażka. Nie chcę przestać prowadzić bloga, postaram się dodawać notatki, ale nie obiecuję. A tutaj rysunki. Apropo, nie rysuję z pamięci, bo nie potrafię. Dawno już tego nie robiłam. Niektóre rysunki są sprzed 2 i 3 lat, a reszta sprzed roku. Dwa są z niedawna.
 (Ale chyba wiem, co zrobię, żeby rysunki były wyraźniejsze. Podkręcę tylko kontrast.)

















Chciałabym chodzić na jakieś kursy czy coś w tym stylu. Nauczyłabym się czegoś więcej, doskonaliłabym się, bo teraz to tylko rysuję, gdy mi się nudzi i gdy mam natchnienie. Nie mam już takiej cierpliwości jak kiedyś, a co idzie za tym? Są gorsze rysunki, jakość itp. 

piątek, 5 października 2012

(^^)

Ludzie, ja wiem, że dawno nie pisałam i ponownie długo pisać nie będę. Szkoła się zaczęła na dobre, a blog poszedł na tyły. Nie chce mi się pisać postów, a co dopiero myśleć nad jego wykonaniem. Po drugie nie zawsze jest czas. A więc ten wpis będzie beznadziejny. Szkoła jak szkoła, dzidy się zbierają. Miłego :)