*^*MUZYKA*^*

Muzyka… to nie tylko melodia i słowa. To ukojenie dla naszej duszy. Znajdziesz w niej spokój, jakiego nie odnajdujesz w życiu codziennym. Ona wyraża nasze uczucia i emocje. Możemy się w niej zagłębić i płynąć myślami gdzieś, gdzie świat jest wspaniały i nic się w nim nie liczy.

Muzyka skrywa najgłębsze nasze pragnienia, okazuje najgorętszą miłość. Jest dzika i spokojna.

Czasami jest tak, że tylko ona nas rozumie, a raczej my ją. Chcemy z nią zostać, nawet, gdy w życiu będzie nam źle. Pomaga w pokonywaniu smutku, znoszeniu go. Ale także towarzyszy, gdy jesteśmy zajebiście weseli. Muzyka jest wszędzie.

Zimne wieczory, gdy jest Ci źle, gdy jesteś sam. Ciemno w pokoju jest. Zakładasz słuchawki na uszy… kulisz się na łóżku i odpływasz z muzyką. Czasem płaczesz. Dobrze. To oznaka, że nie masz serca z kamienia. 

MUZYKOTERAPIA:

Podstawowym środkiem, który oddziałuje jest dźwięk, muzyka, która w większości przypadkach jest wyzwalaczem i katalizatorem(czynnik przyśpieszający) przeżyć i emocji. Techniki w muzykoterapii wyróżnia się i zasadniczo dzieli się na: muzykoterapię aktywną, do której wliczają się działania fizyczne tj. gra na instrumencie, taniec, śpiew, improwizacja, oraz muzykoterapię receptywną czyli samo słuchanie muzyki.

W sesji muzykoterapii może uczestniczyć każda osoba, bez względu na poziom jej umiejętności muzycznych, stopień niepełnosprawności, czy rodzaj zaburzeń. 

Muzyka jaką lubię zamieszczę niżej. Będą to niektóre tylko utwory.

- Tallib- Prosto z serca.

- Tallib- Nie fałszuję.

- Major- O niej dla niej.

- Kacezet & Fundamenty- Nadciąga.

- Kacezet- Raj.

- Ska-P- Legalizacion.

- Maleo Reggae Rockers- Alibi.

- Urban- Nagie anioły.

- Lubię to- Śniła mi się łąka.

- Mettalica- Nothing Else Matters.

- Modestep- Sunlight.

- Modestep- To the stars.

- Nightwish- Sleeping sun.

- Sabaton- The hammer has fallen.

- Sabaton- 40:1

- Skrillex- Bangarang.

- Ewelina Lisowska- Nieodporny rozum.

- Jula & Fabisz- Tamten dzień.

- Kajman & Kaczor & Paluch- Dzieci.

- Kali- Piękna i bestia.

- Kali- potrzeba nieba.

- Rahim- Sekunda.

- Michel Telo- Bara Bara Bere Bere.

- Lana Del Rey- Video Games.

- Asaf Avidan- One day/Reckoning Song.

- Aro- Ken i Barbie.

- Mioush- Każde.

- Atrybut & ACE- Zostań.

- Małpa- Paznokcie.

- Tałi- Gdy Cię nie ma obok.

- Zabili mi żółwia- Wiosna.

- Tymon & Transistors- Biały miś.

- Trzeci Wymiar- Wywiad.

- Trzeci Wymiar- Dolina Klaunoow.

- Trzeci Wymiar- Złodzieje czasu.

- Trzeci Wymiar- Złap za broń.

- Trzeci Wymiar- Łapy w górę.

- Trzeci Wymiar- Tam dokąd idę.

- Zeus- Supełek z pętelką.

>I DUŻO INNYCH<

Pewnie zauważyliście, że nie mam do końca określonego gustu, co do muzyki. A wy jakiej muzyki słuchacie? 

"Zamazana historia" rozdz. VI

VI

     Następnego dnia była już ładniejsza pogoda, ale nie wyspałam się mimo tego, że czuwali nade mną funkcjonariusze. Nic nie dawało mi spać. Wydarzenia poprzednich nocy majaczyły mi non stop w głowie, nie sposób się od nich odpędzić. Myślałam, jak detektyw. Co by tu zrobić żeby pozbyć się problemu, rozwiązać zagadkę? Wypiłam kawę przy stoliku, potrzebna była mi duża dawka mocnej kawy. Bez tego odbyć się nie dało. O tak, to postawiło mnie na nogi. Zaczęłam myśleć normalnie, a ciało zaczęło współgrać z umysłem. Nie byłam już taka wykończona. Tak myślałam, co zrobię, gdy ta cała popaćkana sprawa się skończy, ale z zadumy wyrwał mnie głos:

-Spotkasz się jutro z Twoim dawnym druhem.- Powiedział jeden z mundurowych.

-Gdzie odbędzie się spotkanie?- Spytałam.

-W jakimś tłocznym miejscu, wtedy będziemy wiedzieli, że on nie posunie się do żadnych poważnych ruchów.

-Dobrze.

-Aa… hmm… dobrze już nic.- Jakby chciał coś jeszcze powiedzieć, lecz coś mu nie pozwoliło. Wpatrywał się chwilę w ścianę i odszedł.

-Co go tak zaciekawiło w tej ścianie?- Myślałam, spoglądając na nią zza ramienia. Zwykła ściana jakich dużo. Nic szczególnego, nie dziwiłabym się gdyby mundurowy patrzał na plakat gwiazdy porno, ale żadnego tam nie było. Więc, co? Mniejsza z tym, co za banały, jeszcze sobie je do głowy przytaczam, jakbym nie miała o czym myśleć!

      Za zgodą policjantów poszłam do mieszkania, oczywiście nie odbyło się bez obstawy. Wyglądali jak zwykli cywile, więc nie przyciągali uwagi, a ja mogłam spokojnie kroczyć po ulicach. Ulica Chopina, potem jeszcze Aleje Wyzwolenia, w końcu moja ulica, Długa. Weszłam do budynku, z zewnątrz widniały na jego murach graffiti. Jakieś bazgroły, nic ciekawego. Zagłębiłam się do środka i weszłam po schodach. Na drzwiach miałam skrzynkę na listy, więc zajrzałam do niej. Biała koperta przykuła mój wzrok. Leżała swobodnie pośród ulotek. Wyciągnęłam wszystko i weszłam do mieszkania. Funkcjonariusze zostali na zewnątrz upewniając się wcześniej, że nic mi nie grozi. W kopercie była kartka, wyjęłam ją. Było coś tam napisane, a dokładniej wyklejone z liter. „Nie rób żadnych pochopnych ruchów”, przeczytałam. Nie wiedziałam, o co chodzi. Usiadłam na kanapie i rozmyślałam. -Nie, myśleć tak i myśleć? Po co, idę wziąć prysznic.- Zasugerowałam sobie w myślach. Wyjęłam z szafki ręcznik i czyste ubrania. Poszłam do łazienki i zamknęłam drzwi. Włączyłam muzykę, stacja jak zawsze grała dobre kawałki. Przynajmniej się odprężę. Woda leciała i spływała po mym ciele. Słyszałam muzykę i strumienie gorącej wody. Nie wiedziałam, że ktoś stoi za kabiną. Nie minęło dużo czasu odkąd poszłam pod prysznic, może z 10 min. Odwróciłam się żeby sięgnąć po mydło i zobaczyłam jakąś postać za szybą. Przestraszyłam się i nagle podskoczyłam.

-Ups, przepraszam Cię.- Usłyszałam głos. Zorientowałam się, że to Radek, mój dobry kolega.

-Co Ty tu robisz?- Odrzekłam zakrywając rękoma miejsca intymne mimo tego, że dzieliła nas kabina.

-Pomyślałem, że Cię odwiedzę. Wszedłem na górę i zobaczyłem otwarte drzwi, więc zajrzałem do środka.

-Ahh… ok, poczekaj chwilę, zaraz wyjdę.

# Rysunki #

Brak weny, natchnienia, a może brak czasu. Lenistwo. Nie pisałam dawno postu, nie chce mi się, ale się namyśliłam i piszę. Będzie o rysunkach. Starych moich rysunkach. Jakoś nie jest dobra, bo to zdjęcia z telefonu. Kolor w rzeczywistości jest bardziej intensywny. Wybaczcie za takie niedoskonałości. Nawet cofnęłam się w pisaniu notek. Brakuje mi słów i zapomniałam, jak to jest dodawać posty, co 2-4 dni. To porażka. Nie chcę przestać prowadzić bloga, postaram się dodawać notatki, ale nie obiecuję. A tutaj rysunki. Apropo, nie rysuję z pamięci, bo nie potrafię. Dawno już tego nie robiłam. Niektóre rysunki są sprzed 2 i 3 lat, a reszta sprzed roku. Dwa są z niedawna.

 (Ale chyba wiem, co zrobię, żeby rysunki były wyraźniejsze. Podkręcę tylko kontrast.)

Chciałabym chodzić na jakieś kursy czy coś w tym stylu. Nauczyłabym się czegoś więcej, doskonaliłabym się, bo teraz to tylko rysuję, gdy mi się nudzi i gdy mam natchnienie. Nie mam już takiej cierpliwości jak kiedyś, a co idzie za tym? Są gorsze rysunki, jakość itp. 

(^^)

Ludzie, ja wiem, że dawno nie pisałam i ponownie długo pisać nie będę. Szkoła się zaczęła na dobre, a blog poszedł na tyły. Nie chce mi się pisać postów, a co dopiero myśleć nad jego wykonaniem. Po drugie nie zawsze jest czas. A więc ten wpis będzie beznadziejny. Szkoła jak szkoła, dzidy się zbierają. Miłego :)

SABATON o naszej Polsce ! ! !

Kiedyś, dawno temu... hmm... może to nie było aż tak dawno. Ale były wojny, a między innymi I i II wojna światowa. Lała się krewa, a my Polacy wypatrywaliśmy nadziei w oczach swoich bliźnich. Chowaliśmy się po kanałach w nadziei, że wojna się skończy. Wiele z nas straciło swoich bliskich, którzy zginęli przez strzał w głowę, lub w wyniku starcia na froncie. Ludzie cierpieli, nie rozumieli okrutności nazistów. Nic nie było dla nich przychylne. Nie znaleźli pomocy. Ludzie umierali, my Polacy byliśmy jak bezbronne niemowlę, chociaż nie aż tak bezbronne. Mieliśmy swoich żołnierzy gotowych do poświęcenia. Gotowych na to, by umrzeć za wolność, za kraj. Umieraliśmy jak bohaterowie. Znosiliśmy obelgi, zhańbienia naszych rodzin, naszego narodu. 

Jeden, zagraniczny, szwedzki zespół śpiewa między innymi o naszej historii. O powstaniu warszawskim, o wojnie. Przytacza chwałę zmarłym żołnierzom. Potrafi dostrzec ich honor, potrafi pisać i śpiewać patriotycznie o obcym kraju. Tym krajem dla nich jest Polska. Mimo tego nie zapominają, że Polacy przeżywali rzeź, a mimo tego przetrwali. 

POLECAM Wam wszystkim ze specjalnym naciskiem na słowo "polecam" zespół Sabaton. Właśnie on pamięta o naszych zmaganiach podczas wojny. Śpiewa o naszej historii. Jest to wspaniałe ze strony członków zespołu. Odchodzą oni od normalnych piosenek, pokazują, że można tworzyć wspaniałą muzykę. Pokazują inną normę, uważam, że należy im się szacunek za to, co robią, a robią to zajebiście, że pozwolę sobie użyć takiego słowa. Od dziś sławię SABATON ! ! ! Będę czytała tłumaczenia tekstów, piosenki pojawią się na moim komputerze, będzie ich więcej. 

Apropo zespół śpiewa heavy metal. Jest bardzo dobry, a najlepiej przeczytać tłumaczenie ich piosenek, bo nie jestem pewna, żeby wszyscy znakomicie znali angielski. Ale nie wątpię w to ! Ja bynajmniej nie umiem na tyle angielskiego, by móc sama sobie przetłumaczyć. Ale gdy już będziecie wiedzieli o czym śpiewają, inaczej będzie na nich patrzyli ! 

POLECAM.

Tłumaczenie tekstu piosenki pt: "Uprising":

Warszawo, powstań!

Czy pamiętasz czasy, kiedy naziści okupowali Polskę
1939, sojusznicy się odwrócili
Z podziemia niczym szept pojawiła się nadzieja na wolność
Miasto w rozpaczy, a oni nigdy nie stracili wiary

Kobiety, mężczyźni i dzieci walczą umierając ramię w ramię
Krew przelana na ulicach była ich dobrowolną ofiarą

Warszawa, miasto wojny
Głosy z podziemia, szepty wolności
1944, pomoc nie nadeszła. Wołamy:
Warszawa miasto wojny
Głosy z podziemia, szepty wolności
Powstań i usłysz wołanie. Historia Cię wzywa
Warszawo, walcz!

Duch, dusza i serce w zgodzie z dawnymi tradycjami
1944, sojusznicy znów się odwrócili
Walcząc o każdą ulicę w chwilach nadziei i rozpaczy
Dokonali tego sami i nigdy nie stracili wiary

Kobiety, mężczyźni i dzieci walczą umierając ramię w ramię
Krem przelana na ulicach była ich dobrowolną ofiarą

Warszawa, miasto wojny
Głosy z podziemia, szepty wolności
1944, pomoc nie nadeszła. Wołamy:
Warszawa miasto wojny
Głosy z podziemia, szepty wolności
Powstań i usłysz wołanie. Historia Cię wzywa
Warszawo, walcz!


Wszystkie latarnie w mieście zostały zniszczone wiele lat temu
Czas przerwać godzinę policyjną, ukrywać się w kanałach
Wszystkie latarnie w mieście zostały zniszczone wiele lat temu
Czas przerwać godzinę policyjną, ukrywać się w kanałach

Warszawa, miasto wojny
Głosy z podziemia, szepty wolności
1944, pomoc nie nadeszła. Wołamy:
Warszawa miasto wojny
Głosy z podziemia, szepty wolności
Powstań i usłysz wołanie. Historia Cię wzywa
Warszawo, walcz!

Nic nie powiecie?