Zrozumienie i akceptacja samego siebie

Piszę posta, którego pomysłodawcą jest „Writerka”, dziewczyna, która zagląda na mojego bloga i jest mu „wierna” hehe, jeżeli można to tak nazwać. 

Dzisiejszy temat to „Zrozumienie i akceptowanie siebie samego”.

Tak trudno czasami znaleźć dla siebie zrozumienie a co dopiero akceptację. A co kryje się pod słowem „zrozumienie”? Otóż, musimy zrozumieć swoje zachowanie, czyny itp. Musimy przyjąć do wiadomości, że tacy jesteśmy i powinniśmy być dla siebie wyrozumiali.

Akceptacja? Tak, to klucz do bycia szczęśliwym. Nie zmieniajmy się na siłę! Nie akceptujemy siebie pod różnymi względami i różnorodne są tego powody. Np. nie akceptujemy swojego koloru skóry, lub tego, że urodziliśmy się w takiej rodzinie i jesteśmy np. biedni, lub nie jesteśmy tacy piękni jak inni ludzie i to też jest nasz problem. Bądź nie jesteśmy w pełni sprawi umysłowo itp. Dużo jest czynników, które wpływają na to, że nie akceptujemy siebie.

Słowo „ja”, czyli to co myślisz, tym kim jesteś. Myśli, uczucia, emocje, zachowanie, czyny. Ciało…

No tak, ale brak akceptacji siebie wynika również, a dokładniej przede wszystkim z okresu dzieciństwa. Rodzice stawiali nam zbyt duże wymagania. Oczekiwali zbyt wiele, a my temu nie podołaliśmy. Wyryliśmy sobie obraz siebie nieprawidłowego, tego, którego na nic nie stać. Nasza psychika zbłądziła.

    

Gdy coś Ci się nie udaje, myślisz, że jesteś do niczego. Np. spalisz coś lub spieczesz, lub np. gdy stłuczesz szklankę, mówisz, „Jaka/i jestem głupi/a!”, „Jestem durniem!”. To złe i niewłaściwe, każdemu się zdarza, a my nie powinniśmy tak na to reagować. To jeden z dowód, że nie akceptujemy siebie w całości.

Wszystko to wpływa na Twoje samopoczucie, a ono jest bardzo ważne. Wpływa źle, nie masz humoru. A dobre samopoczucie jest bezcenne, na pewno o tym wiesz. Dzięki niemu wierzysz, że możesz wszystko. Mało rzeczy jest dla Ciebie kłopotem i przeszkodą w życiu.

Wierząc w swoje zalety one się rozwijają. Wiara pomaga nam w osiągnięciu celu. Jest ona budująca, ale również sieje zniszczenie. Dlatego lepiej wierzyć, że jest się wspaniałym człowiekiem a takim się będzie. No ale bez przesady, nie myślmy, że jesteśmy najlepsi i idealni, bo ideał nie istnieje, prócz bryły kuli, oraz koła.

Musisz mówić sobie: „Jestem ładna”, „Mam wiele dobrego w sobie”, „Rozwiązałam krzyżówkę”, „Podobam się chłopakom”, „Potrafię gotować”. Itp. To sprawia, że czujemy się lepiej po pewnym czasie, nie zadręczamy się swoimi wadami, bo każdy je przecież ma.

Mam dla was pewne zadanie z pewnego artykułu. To takie małe, niesprawiające raczej większego kłopotu zadanie. Otóż żeby siebie zaakceptować, lub z rozumieć musicie odpowiedzieć na następujące pytania:

    1. Lubię siebie, ponieważ…

    2. Kocham siebie dlatego, że…

    3. Jestem wartościowym człowiekiem, ponieważ…

    4. Znakomicie potrafię…

Każde niepowodzenie traktuj jako doświadczenie, które później pomoże Ci w życiu. To nas uczy, jest radą i nauczką na przyszłość. Nie wmawiajmy sobie, że jesteśmy źli.

Uffff…. Koniec. Kurde, trudny temat. Ogarnąć trzeba było to jakoś, poskładać w jedną całość i sprostać zadaniu. Troszkę przeczytałam na necie i pisałam. Sama, podpierając się wiedzą zawartą w Internecie i na własnym doświadczeniu. Mam nadzieję, że spodoba wam się ten post.

Proszę, skończony, dla Ciebie „Writerka” przede wszystkim! ;)

Miłej nocy ;)

Już w domu

Hej ;)
no ja już wróciłam. Około godziny temu. Pociąg się trochę wlókł, ale co poradzić na stan naszych torów?! ;P przyzwyczaić się trzeba. Ogólnie podróż nie była zła, spałam trochę i czas jakoś minął, tym bardziej, że to tylko 2 godziny.

Jak pisałam w poprzednim poście o odwiedzinach chłopaka... to udało mi się trafić bez żadnych większych kłopotów. Raz spytałam się o drogę hehe bo ja głupia zamiast się rozejrzeć to poszłam na prawo zamiast przejść przez ulicę haha. Odwiedziny były ok. Cieszyłam się, że widziałam Krzyśka.

Wróciłam, a u cioci nie było źle. Ogólnie to fajnie, tylko szkoda, że pogoda się popsuła a miało być słońce.
No mniejsza z tym ;P wolicie pewnie coś innego poczytać, ale ja nie wiem, co. Hmm... trochę pusto mam w głowie, nie wiem jaki post mogę napisać.

Koniec roku szkolnego już niedługo. Udało mi się poprawić oceny, oraz możliwe, że mam czerwony pasek, no ale nie wiem jak z zachowaniem. Dowiem się w swoim czasie. 

Mam nadzieję, że nie macie złych ocen, grunt, że zdajecie. No ale jeżeli nie, to na następy rok będzie lepiej ;D

Może umieszczę jakiś wiersz, jeszcze się zastanowię jaki. Ale najpierw napiszę jeszcze o... kurde... o niczym. Nie wiem co.

OK. Wiersz nie na temat, ale no nie będziecie źli ;P tak sądzę hehe.

O śmierci przez miłość, tzn. o samobójstwie, które nie wypaliło. Jak przeczytacie to będziecie wiedzieli :)

1 październik 2010

„Nie dane umrzeć za miłość”

Uszczerbiona, złamana w pół.

Jakby po hartowanym szkle jechała.

Małe białe pigułeczki

nie pomogły.

Kwasy im zaradziły i zabiły.

Lina jakby nożycami przecięta,

na róże i pod krzesłem.

Nie żyletkami,

nie lekami,

nie sznurami.

Śmierć za miłość zbyt głupia istnienia.

Ciało za twarde,

 organizm za odporny.

No to ja wam życzę miłej nocy i ładnych snów. ;))))) pa.

Już kolejny raz...

Wybaczcie, że nie pisałam. Trzeba było się uczyć żeby poprawić oceny, zresztą nie wchodziłam na laptopa, a dni jakoś tak mijały. Nie minęło ich dużo, ale zawsze coś. 

Pisałam wcześniej o ognisku, więcej już nie chcę tak.... kurde...nie pytajcie.

Dzień później schorowana jechałam do chłopaka do szpitala. Później mi przeszło, ale tak mnie brzuch bolał z głodu, że masakra. No nieważne. Ogólnie było ok, mogłam się z nim spotkać i wgl. Wiecie co...? Jak już wróciłam do domu około 21.30 to tak mi się go tęskno zrobiło, tak mi go brakowało, że się popłakałam... głupie...wiem. 

Ale jak go nie widziałam przez tydzień około to tak nie tęskniłam. Najwidoczniej się rozruszało uczucie i emocje i wgl. Czaicie? :)

Jutro jadę z mamą i siostrą do Wrocławia do cioci, oczywiście dopiero jak przyjdę z poprawy (niemiecki). 
Spróbuję namówić mamę, by zgodziła się żebym wysiadła przystanek dalej we Wrocławiu i odwiedziła chłopaka w szpitalu, bo jeszcze nie wyszedł. No ale ja za bardzo nie wiem jak trafić... ale... patrzałam na necie z godzinę jak dojechać, którym tramwajem, na który przystanek. Chyba się nie zgubię. 
Kurde, teraz nie zasnę łatwo, będę o tym myślała. O wszystkim, jak dojechać, co zrobić żeby się nie zgubić, a jak się zgubię? No ale musi być pierwszy raz żeby gdzieś sama pojechać. 
No mniejsza z tym. Pisać nie ma co, nie okłamując was, to nie mam pomysłu. 

Piszę posty na życzenie. Jeżeli macie jakiś pomysł to podawajcie. Będzie mi łatwiej ;) ale nie obiecuję, że każdą notkę napiszę, być może jakiejś nie będę umiała.

Miłego wieczora :)

Wstawiam jpg :P Wrocław nocą.

Przyjaźń...=]

No to tak, dzisiaj się wiele nie działo. Mam szansę z niemieckiego na 4. Przychodzę w poniedziałek poprawiać sprawdzian. Są rekolekcje, więc nie mamy lekcji. Mam nadzieję, że jakoś to będzie. No a jutro idę na ognisko ze szkolnej gazetki haha ale idzie cała klasa ;P

W sobotę jadę odwiedzić chłopaka w szpitalu hurraaa, nie to nic groźnego heh :)

A że niedawno był post o przyjaźni, postanawiam wkleić swoje dwa wiersze, które kiedyś napisałam. Zaraz sprawdzę kiedy to było ;P

Otóż tak, pierwszy z nich napisałam 4 listopada 2010 roku.

„Przyjaciel”

Dobrze żyć kiedy ma się

 u boku wspaniałego przyjaciela.

Wszystkie troski dzielone na pół,

smutki, ból odczuwane w części.

Dobry przyjaciel jakiekolwiek brzemię

weźmie na siebie.

Nie zostawi,

 gdy świat się będzie walił.

Drugi napisałam 15 listopada 2010. Nie są one długie, ale też nie są super dobre.

 „Tak jak anioł”

Zawsze przychodzi jak anioł,

smutek mój obraca w radość.

Skrzydłami przytula do siebie,

czuwa nad mą skronią.

Pilnuje by złego nic się nie działo.

Jest wyjątkową osobą,

tak jak anioł

obdarza mnie piękną rzeczą,

której nikt nie zauważa…

A teraz kilka cytatów o przyjaźni :

• Bo od nieprzyjaciela nie tak bolą rany, jako gdy je przyjaciel zada zaufany.

Bertrand Saadi z Szirazu

• Do młodych ludzi przyjaźń przychodzi w glorii wiosny, jako najwspanialszy cud piękna, misterium narodzin. Ale i dla starszych jest ona równie pięknym kwiatem jesieni.

 Hugh Black

• Przyjaciele to nasi najbliżsi, którzy dobrze wiedzą, co dla nas znaczy życie; którzy czują do nas to, co sami czujemy do siebie; którzy są z nami w tryumfie i klęsce; którzy uwalniają nas od smutku naszej samotności.

Henry Alonzo Myers

• Przyjaźnie łączą się i splatają, aż oplotą cały świat.

Pam Brown

• Przyjaźń - mnożąc radości i dzieląc troski - zwiększa nasze szczęście i zmniejsza cierpienie.

Joseph Addison

• Przyjaźń jak nieśmiertelnik - to blady kwiatek, ale nie więdnący nigdy.

Henryk Sienkiewicz

• Przyjaźń jest jak dające cień drzewo, pod którym szukam wytchnienia.

 Samuel Coleridge

• Przyjaźń jest niewątpliwie najskuteczniejszym lekiem na cierpienia zawiedzionej miłości.

Anonim

• Przyjaźń jest subtelną rozkoszą szlachetnych dusz.

 Safona

• Przyjaźń poznają po tym, że nic nie może jej zawieść; a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć.

 Antoine De Saint - Exupery

• Przyjaźń to jedyne spoiwo, które trzyma świat w kupie.

 Woodrow Wilson

To wszystko na dziś ;) czekam na wasze komentarze i oceny ;D 

miłego wam ^^

Nieobiektywni nauczyciele...

Wiecie, co…? Czasami nauczyciele nie są sprawiedliwi!

Czytajcie to. Chodzi o to, że moja wychowawczyni powiedziała, że niezbyt zasługuję na zachowanie wzorowe. Powiedziała, że dałam sobie lagę na naukę w tym roku, ale brakuje mi tylko jednej oceny do czerwonego paska i może da się to jakoś wykminić żeby ją mieć. Nie mam żadnej uwagi, mam 2 pochwały. A moja koleżanka z ławki ma mniejszą średnią ode mnie, też nie ma uwagi, ale też nie ma pochwały, jedynie jak ją wychowawczyni poprosiła o rozdanie i podzielenie kasy z wycieczki to zrobiła to. Nauczycielka powiedziała, że ona zasługuje na wzorowe zachowanie, a ja !? Pytam się. Nie no to nie jest sprawiedliwe. Tak wszystko sumując to mam lepszą sytuację od niej (koleżanki) i tu co…? Nie należy mi się wzorowe zachowanie. A to trzecia gimnazjum i przydałoby się do rekrutacji.

Wskazuje to na to, że nauczyciel nie jest jednak bezstronny, kieruje się czasami, tym, że lubi kogoś bardziej.

Fuck :/ ;(

Źle mi było na wychowawczej jak pani to powiedziała. To niesprawiedliwe.

A co wy uważacie? Proszę wypowiedzcie się na ten temat.

To wszystko na dziś, co mam pisać. Nieobiektywni nauczyciele ;( cholera…

Miłego wieczora wam.