środa, 20 czerwca 2012

Już w domu

Hej ;)
no ja już wróciłam. Około godziny temu. Pociąg się trochę wlókł, ale co poradzić na stan naszych torów?! ;P przyzwyczaić się trzeba. Ogólnie podróż nie była zła, spałam trochę i czas jakoś minął, tym bardziej, że to tylko 2 godziny.

Jak pisałam w poprzednim poście o odwiedzinach chłopaka... to udało mi się trafić bez żadnych większych kłopotów. Raz spytałam się o drogę hehe bo ja głupia zamiast się rozejrzeć to poszłam na prawo zamiast przejść przez ulicę haha. Odwiedziny były ok. Cieszyłam się, że widziałam Krzyśka.

Wróciłam, a u cioci nie było źle. Ogólnie to fajnie, tylko szkoda, że pogoda się popsuła a miało być słońce.
No mniejsza z tym ;P wolicie pewnie coś innego poczytać, ale ja nie wiem, co. Hmm... trochę pusto mam w głowie, nie wiem jaki post mogę napisać.

Koniec roku szkolnego już niedługo. Udało mi się poprawić oceny, oraz możliwe, że mam czerwony pasek, no ale nie wiem jak z zachowaniem. Dowiem się w swoim czasie. 

Mam nadzieję, że nie macie złych ocen, grunt, że zdajecie. No ale jeżeli nie, to na następy rok będzie lepiej ;D

Może umieszczę jakiś wiersz, jeszcze się zastanowię jaki. Ale najpierw napiszę jeszcze o... kurde... o niczym. Nie wiem co.

OK. Wiersz nie na temat, ale no nie będziecie źli ;P tak sądzę hehe.

O śmierci przez miłość, tzn. o samobójstwie, które nie wypaliło. Jak przeczytacie to będziecie wiedzieli :)



1 październik 2010



„Nie dane umrzeć za miłość”

Uszczerbiona, złamana w pół.
Jakby po hartowanym szkle jechała.
Małe białe pigułeczki
nie pomogły.
Kwasy im zaradziły i zabiły.
Lina jakby nożycami przecięta,
na róże i pod krzesłem.
Nie żyletkami,
nie lekami,
nie sznurami.
Śmierć za miłość zbyt głupia istnienia.
Ciało za twarde,
 organizm za odporny.





















No to ja wam życzę miłej nocy i ładnych snów. ;))))) pa.

niedziela, 17 czerwca 2012

Już kolejny raz...

Wybaczcie, że nie pisałam. Trzeba było się uczyć żeby poprawić oceny, zresztą nie wchodziłam na laptopa, a dni jakoś tak mijały. Nie minęło ich dużo, ale zawsze coś. 

Pisałam wcześniej o ognisku, więcej już nie chcę tak.... kurde...nie pytajcie.

Dzień później schorowana jechałam do chłopaka do szpitala. Później mi przeszło, ale tak mnie brzuch bolał z głodu, że masakra. No nieważne. Ogólnie było ok, mogłam się z nim spotkać i wgl. Wiecie co...? Jak już wróciłam do domu około 21.30 to tak mi się go tęskno zrobiło, tak mi go brakowało, że się popłakałam... głupie...wiem. 

Ale jak go nie widziałam przez tydzień około to tak nie tęskniłam. Najwidoczniej się rozruszało uczucie i emocje i wgl. Czaicie? :)

Jutro jadę z mamą i siostrą do Wrocławia do cioci, oczywiście dopiero jak przyjdę z poprawy (niemiecki). 
Spróbuję namówić mamę, by zgodziła się żebym wysiadła przystanek dalej we Wrocławiu i odwiedziła chłopaka w szpitalu, bo jeszcze nie wyszedł. No ale ja za bardzo nie wiem jak trafić... ale... patrzałam na necie z godzinę jak dojechać, którym tramwajem, na który przystanek. Chyba się nie zgubię. 
Kurde, teraz nie zasnę łatwo, będę o tym myślała. O wszystkim, jak dojechać, co zrobić żeby się nie zgubić, a jak się zgubię? No ale musi być pierwszy raz żeby gdzieś sama pojechać. 
No mniejsza z tym. Pisać nie ma co, nie okłamując was, to nie mam pomysłu. 

Piszę posty na życzenie. Jeżeli macie jakiś pomysł to podawajcie. Będzie mi łatwiej ;) ale nie obiecuję, że każdą notkę napiszę, być może jakiejś nie będę umiała.

Miłego wieczora :)


Wstawiam jpg :P Wrocław nocą.




czwartek, 14 czerwca 2012

Przyjaźń...=]

No to tak, dzisiaj się wiele nie działo. Mam szansę z niemieckiego na 4. Przychodzę w poniedziałek poprawiać sprawdzian. Są rekolekcje, więc nie mamy lekcji. Mam nadzieję, że jakoś to będzie. No a jutro idę na ognisko ze szkolnej gazetki haha ale idzie cała klasa ;P

W sobotę jadę odwiedzić chłopaka w szpitalu hurraaa, nie to nic groźnego heh :)

A że niedawno był post o przyjaźni, postanawiam wkleić swoje dwa wiersze, które kiedyś napisałam. Zaraz sprawdzę kiedy to było ;P

Otóż tak, pierwszy z nich napisałam 4 listopada 2010 roku.




„Przyjaciel”

Dobrze żyć kiedy ma się
 u boku wspaniałego przyjaciela.
Wszystkie troski dzielone na pół,
smutki, ból odczuwane w części.
Dobry przyjaciel jakiekolwiek brzemię
weźmie na siebie.
Nie zostawi,
 gdy świat się będzie walił.




Drugi napisałam 15 listopada 2010. Nie są one długie, ale też nie są super dobre.



 „Tak jak anioł”

Zawsze przychodzi jak anioł,
smutek mój obraca w radość.
Skrzydłami przytula do siebie,
czuwa nad mą skronią.
Pilnuje by złego nic się nie działo.
Jest wyjątkową osobą,
tak jak anioł
obdarza mnie piękną rzeczą,
której nikt nie zauważa…




A teraz kilka cytatów o przyjaźni :

  • Bo od nieprzyjaciela nie tak bolą rany, jako gdy je przyjaciel zada zaufany.

Bertrand Saadi z Szirazu


  • Do młodych ludzi przyjaźń przychodzi w glorii wiosny, jako najwspanialszy cud piękna, misterium narodzin. Ale i dla starszych jest ona równie pięknym kwiatem jesieni.

 Hugh Black


  • Przyjaciele to nasi najbliżsi, którzy dobrze wiedzą, co dla nas znaczy życie; którzy czują do nas to, co sami czujemy do siebie; którzy są z nami w tryumfie i klęsce; którzy uwalniają nas od smutku naszej samotności.

Henry Alonzo Myers


  • Przyjaźnie łączą się i splatają, aż oplotą cały świat.

Pam Brown


  • Przyjaźń - mnożąc radości i dzieląc troski - zwiększa nasze szczęście i zmniejsza cierpienie.

Joseph Addison



  • Przyjaźń jak nieśmiertelnik - to blady kwiatek, ale nie więdnący nigdy.

Henryk Sienkiewicz


  • Przyjaźń jest jak dające cień drzewo, pod którym szukam wytchnienia.

 Samuel Coleridge



  • Przyjaźń jest niewątpliwie najskuteczniejszym lekiem na cierpienia zawiedzionej miłości.

Anonim


  • Przyjaźń jest subtelną rozkoszą szlachetnych dusz.

 Safona


  • Przyjaźń poznają po tym, że nic nie może jej zawieść; a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć.

 Antoine De Saint - Exupery



  • Przyjaźń to jedyne spoiwo, które trzyma świat w kupie.

 Woodrow Wilson






To wszystko na dziś ;) czekam na wasze komentarze i oceny ;D 
miłego wam ^^

środa, 13 czerwca 2012

Nieobiektywni nauczyciele...


Wiecie, co…? Czasami nauczyciele nie są sprawiedliwi!
Czytajcie to. Chodzi o to, że moja wychowawczyni powiedziała, że niezbyt zasługuję na zachowanie wzorowe. Powiedziała, że dałam sobie lagę na naukę w tym roku, ale brakuje mi tylko jednej oceny do czerwonego paska i może da się to jakoś wykminić żeby ją mieć. Nie mam żadnej uwagi, mam 2 pochwały. A moja koleżanka z ławki ma mniejszą średnią ode mnie, też nie ma uwagi, ale też nie ma pochwały, jedynie jak ją wychowawczyni poprosiła o rozdanie i podzielenie kasy z wycieczki to zrobiła to. Nauczycielka powiedziała, że ona zasługuje na wzorowe zachowanie, a ja !? Pytam się. Nie no to nie jest sprawiedliwe. Tak wszystko sumując to mam lepszą sytuację od niej (koleżanki) i tu co…? Nie należy mi się wzorowe zachowanie. A to trzecia gimnazjum i przydałoby się do rekrutacji.
Wskazuje to na to, że nauczyciel nie jest jednak bezstronny, kieruje się czasami, tym, że lubi kogoś bardziej.
Fuck :/ ;(
Źle mi było na wychowawczej jak pani to powiedziała. To niesprawiedliwe.
A co wy uważacie? Proszę wypowiedzcie się na ten temat.

To wszystko na dziś, co mam pisać. Nieobiektywni nauczyciele ;( cholera…

Miłego wieczora wam. 


poniedziałek, 11 czerwca 2012

Przyjaźń damsko-męska


    Post na życzenie „sweetaśna”, mam nadzieję, że się w miarę spodoba ;) nie jestem encyklopedią, no ale myślę, że czasami warto coś poczytać.       

Skoro istnieje przyjaźń damska i męska to może istnieć przyjaźń damsko-męska?
       Pytanie jest trudne, nie da się znaleźć jednoznacznej odpowiedzi. Zdania są podzielone.
    Przyjaciółka zawsze Cię pocieszy, rzuci wszystko żeby Ci pomóc. Wypłaczesz się w jej towarzystwie, wiedząc, że ona rozumie wszystko co przechodzisz. Taka przyjaźń jest cenna. Wiesz, że w każdej chwili możesz liczyć na tę osobę. Nie znaczy to, że musisz z nią non stop przebywać, minuta do minuty.

     No ale czy istnieje przyjaźń między kobietą a mężczyzną? To pytanie nie daje nam spokoju. Dużo osób uważa, że jest to możliwe, może i jest. Wiele z nas ma przyjaciela przeciwnej płci i wszystko gra. Ale co jeżeli jedno z nas się zakocha w drugim? Za bardzo się zaangażuje? Nie zawsze jest łatwo. Nawet mimo naszej woli. To uporczywe.

    Kobieta zakochuje się w swoim przyjacielu i na odwrót. Skrywa to, bojąc się reakcji  drugiej osoby. Zdarzają się przypadki, że zakochana osoba mówi o swoich uczuciach i przyjaciel po tych słowach odwraca się w drugą stronę i odchodzi. Dlatego tak przykrą i niepożądaną rzeczą jest zakochanie w przyjacielu, gdyż wynikają z tego niemiłe przypadki.
   Ale czy wtedy to jest przyjaciel, który odwraca się od nas w takiej chwili? Sami odpowiedzcie sobie na to pytanie. Czy nie sądzicie, że przyjaciel powinien być wtedy przy nas, ale nie robić nam złudnej nadziei, że będzie coś więcej?



       Hmm… przyjaźń może być prologiem do miłości. Duża liczba przypadków, właśnie z takiej przyjaźni damsko-męskiej idzie taką drogą. Nierozsądnie. Ale nieświadomie, nie z własnej woli.
    A ja? Czy wierzę w taką przyjaźń? Może i wierzę. Nie potrafię odpowiedzieć na to pytanie ze 100% pewnością.
   Niektórzy uważają, że taka przyjaźń jest o wiele lepsza. A czy jest? Może i tak ;) w końcu facet ma inny mózg, inaczej pojmuje różne sprawy, inaczej nam doradzi. Doradzi i powie Ci jak to jest widzieć męskimi oczyma ;P Może Ci powie, co pociąga chłopaków itp.
   
   Żeby urozmaicić post i by był przemawiający i prawdziwy hehe umieszczę kilka wypowiedzi osób z zapytaj.com.pl. Są w miarę różnorodne :)
Zamieszczam nicki oraz linki do profili osób, których odpowiedzi tutaj są.



~Esme

Oczywiście, że wierzę! ;D
Sama mam dwóch przyjaciół i w żadnym się nie zakochałam, nawet nie potrafię sobie wyobrazić związku z którymkolwiek z nich. Taka przyjaźń to naprawdę coś wspaniałego. Można się powygłupiać (z chłopakami jest całkiem inaczej niż z dziewczynami) może czasami są lekkie spięcia ale zwykle tego samego dnia zapominamy o co poszło ; D





SmileyLou

Moim zdaniem jak najbardziej :) . Chodzę do klasy z moim kolegą znam się z nim ponad 5 lat , dobrze się nam rozmawia i dogaduje . Pare razy zdazyło nam się pocałować ;* i napoczątku naszej znajomości była to przyjaźń a poźniej "miłość" ale jednak zdecydowaliśmy się na to pierwsze i jest [CENZURA]ście ;D . Mogę mu powiedzieć wszystko jak i on mnie . Traktuje go jak mojego brata :) .A i moje kolezanki czasami się dziwią że się z nim tak długo przyjaźnię . Ale mnie to nie dziwi.Mi się wydaję że i dziewczyny i chłopaki przyzwyczaili się do przyjaźń męsko-męskich i damsko-damskich , i zresztą każdy tak robi oraz dlatego że boją się że ich lubieśnicy ich wyśmieją bo są "inni"?! Ale czemu by nie sprobować czegoś nowego =)






Hu hu kocham miód

Niee , moim zdanie zawsze do czegoś może dojść , że np. jedna z osób zakocha się w drugiej , a ona chce tylko żeby byli przyjaciółmi i np. się na sb obrażą , to bez sensu . ;)




Monikaa ;D


wierze w nią. nie znam przypadków ,a ale chore jest myśleć że dogadujący się chłopak i dziewczyna są parą.





RoCk MaFiA


Ja nie wierze w taka przyjazn,miałam wielu kolegow,przyjacioł i zawsze ale to zawsze pozniej chcieli czegos wiecej




Pave

Przyjaźń damsko-męska to temat niezwykle trudny... Bo często zdarza się że jedna ze stron się zakochuje w drugiej...
Jeśli chodzi o mnie to mam przyjaciółkę z którą mogę porozmawiać o wszystkim i tak samo ona może się czuć przy mnie. Staramy sobie wzajemnie doradzać i pytać w ważnych sprawach. Lecz cały problem tej przyjaźni jest taki że ona coś do mnie zaczęła czuć lecz to dla mnie tylko przyjaciółka. Po krótkiej przerwie i ochłonięciu znowu rozmawiamy jak dawniej wiec mi się wydaje że taka przyjaźń jest możliwa i niekiedy bardzo potrzebna bo niektóre pytania i problemy może rozwiązać jedynie płeć przeciwna.. :D



say19

wcześniej czy później i tak dojdzie do tego co ma dojść xD <;*>




        Myślę, że wszyscy powinni być zadowoleni ze swych wypowiedzi :) oczywiście uważam, że wszystkie są świetne. Każdy powiedział to, co myśli, na ten temat. Wszystko ładnie, pięknie ;) ale i tak nie wiadomo do końca czy ta przyjaźń istnieje. Jak widać, zdania są przeróżne.