"Zamazana historia" rozdz. I

Ta opowieść ma zaczątek z mojego snu. 5 rozdziałów jest na podstawie marzenia sennego, zaś reszta to dalsza ich część, ale wymyślona.

Opowiadanie liczy 19 rozdziałów, lecz nie są one długie. Będę je umieszczała, co jakiś czas, a tą chwilą zapraszam Was do oceniania i oczywiście do czytania :)

"Zamazana historia"

I

      Szłam uliczką wzdłuż Domu Kultury i Nauki. Ściemniało się, a budynki były całe szare, nawet nie dało się dostrzec w nich odrobiny kolorów, żadnych świateł. Stąpałam po kostce brukowanej a powietrze było ciepłe. Nagle zauważyłam, że ktoś idzie z dołu, to był mój znajomy Sebastian z równorzędnej klasy. Był wyższy ode mnie, mierzył około 180 cm, był blondynem krótko ściętym. Również w jego sylwetce tkwiła ponętność. Miał na sobie krótką koszulkę i długie spodnie, nie przyglądałam się nazbyt jego ubraniu. Wkrótce przywitał się ze mną:

-Cześć.- Powiedział normalnym tonem.

-Hej.- Odpowiedziałam.

      Przyglądaliśmy się sobie w niepewności, lecz niedługo tę chwilę przerwała osoba, która nadeszła zza rogu od góry. To Dominika, widziałam ją mimo tego, że szarówka zawisła w powietrzu. Miała na sobie ładną krótką sukienkę, która pod biustem była związywana kokardą z tyłu, z czym uwydatniała jej ładne ciało. Na dole się rozszerzała, a była kolorów czarnych i beżowych. Widziałam również, że ubrała buty na obcasie, w ręku trzymała jakąś teczkę. W jej twarzy nie dostrzegłam żadnych emocji. Rzuciła mi teczkę i krzyknęła:

-Wirga, łap. Nie pozwól żeby Seba ją miał!

      Nie wiedziałam o co chodzi, co się dzieje. Na ziemi porozsypywane były jakieś papiery, widziałam ich biel w półmroku. Wszystko działo się tak szybko, ale ocknęłam się i wiedziałam, że to poważna sprawa, nie wiem skąd, ale wiedziałam. Odwróciłam się w stronę nadal stojącego Sebastiana, poczym szybko zwróciłam wzrok ku Dominice. Moje serce biło mocniej i szybciej niż zwykle.

-Uciekaj, no dlaczego tak stoisz?!- Krzyczałam.

      Wtedy Sebastian skoczył ku mnie ze zwinnością a zarazem z ciężarem ogromnym. Jego ręce spoczęły mocno na mojej szyi. Nie mogłam złapać oddechu, dusił mnie. Jego nadgarstki zaciskały się jeszcze mocniej, patrzałam przed siebie i tarmosiłam się w jego uścisku. Chciałam się uwolnić, przed oczyma miałam wizję siebie martwej. Zainicjowało to we mnie większą desperację. Do mych płuc nie docierał tlen. Walka o przeżycie wzmocniła się a wtedy cudem udało mi się wydostać z jego rąk.

Drzewko szczęścia

Hej :)
Zrobiłam dzisiaj to drzewko szczęścia, które miałam wczoraj zrobić. Wyszło ładnie, ale nie trwało to pół godziny jak pisali w internecie, ale mi to zajęło z godzinę do półtora godziny. Mimo wszystko jestem zadowolona, cieszę się, ze zrobiłam coś sama, jakąś rzecz. Jest to proste do wykonania, ale zawsze coś ;D
Zamieszczam tu zdjęcia tego drzewka.

Kamienie (te jakby koraliki)- od Krzyśka mamy.
Druty (miedź)- z taty szafki z narzędziami.
Kamień- Krzyśka mamy przywieziony z nad morza.
Serce (zawieszka)- znalazłam w pudełku.

No tak, ale dzisiaj miał być post o mojej historii, więc zamieszczę go jutro. Nie gniewajcie się :)

Miłego wieczora.

Moje robótki ręczne ;D

Hej ;)
Już niedługo będę miała zdjęcia z Ustki. Doczekam się i umieszczę niektóre z nich tutaj :)
Dzisiaj jakoś wzięła mnie wena twórcza, chodzi o robótki ręczne. Postanowiłam coś zrobić z puszki po piwie. Znalazłam na internecie obrazek przedstawiający jakby lampion, lub lampkę. 

Oto ono:

Ja zrobiłam podobne, ale z puszki po "Lechu" ;P wycinanie nie było ani trudne ani średnio-trudne. Nożyczki w ruch i nóż do tapet. Gdy już skończyłam wycinać te pasma musiałam jakoś uformować tę puszkę do takiego kształtu jak na zdjęciu. I wyszło podobnie, ale trochę gorzej ;P Później zrobiłam zawieszkę tzn. taki jakby haczyk żeby można było to powiesić. Do środka wsadziłam zapachowego tealight'a i zapaliłam. 

A śmieszne jest to, że przez jakieś małe zabieganie, zapomniałam, że to tam wisi na żyrandolu i zahaczyłam o to i wosk wylał się na mnie. Włosy, ciało i bluzka była z wosku. Później jeszcze kolejny raz się oblałam woskiem. I w końcu poszłam się umyć i ogarnąć ;D lecz nie zniechęciło mnie to do zrobienia drzewka szczęścia ;D muszę jeszcze jedynie zebrać wszystkie materiały. Pójdę do chłopaka spytać się czy ma w domu jakieś koraliki, bo ja jestem ich pozbawiona. 

Następny post może będzie o mojej opowieści, którą napisałam już jakiś czas temu, i o której wspomniałam w poście, jakimś tam ;)

Miłego wieczora :)

O świadomych snach

Tak wiem, że długo nie pisałam, ale mimo wakacji nie mam czasu. W końcu znalazłam go trochę i przeznaczyłam na napisanie tego postu. W wcześniejszym poście napisałam, że następny będzie o świadomych snach, więc i napisałam. Myślę, że ta wiedza, choć nie jest jej tu dużo, będzie pożyteczna ;) i miła. A więc do lektury ;D

Świadomy sen, inaczej też: sen jawny, sen rzeczywisty, sen wiedzy, to stan, w którym śniący ma świadomość tego, że śni. Możemy go w dowolny sposób kontrolować i mieć wpływ na przebieg zdarzeń.

Takie sny mogą nam służyć jako rozrywka. Można w nim spełniać wszystkie swoje pragnienia i marzenia. Nie ma w nim ograniczeń.

Świadomy sen możemy doświadczyć nawet bez żadnych metod ani przygotowań przed snem. Szacuje się, że około 20% ludności doznało takiego snu przynajmniej jeden raz w życiu.

Możemy nauczyć się świadomych snów. Jest wiele technik, dzieli się je na 3 rodzaje: metody psychologiczne, metody fizjologiczno-farmakologiczne i inne. 

• Zjawiska związane ze świadomym snem:

Paraliż senny: Przeważnie nie wiemy, że on istnieje. Podczas snu towarzyszy nam on i powoduje unieruchomienie ciała. Nie poruszamy się. Np. gdy biegniemy w śnie, nie poruszamy się w rzeczywistości. Paraliż senny rozpoczyna się podczas, gdy mózg jest pewien, że straciliśmy świadomość. Jednak, gdy zachowamy świadomość aż do momentu snu i w niego wejdziemy możliwe są halucynacje. Np. różne kolory i kształty, po osoby. Ludzie, którzy mają często problemy z zasypianiem mogą przypadkowo wejść w taki stan.

Fałszywe przebudzenie: Śpiący otwiera oczy, rozgląda się i rozpoczyna codzienne czynności, ale po czasie się orientuje, że śni- bardzo realnie. Prawdziwe przebudzenie następuje zazwyczaj kilka chwil później.

                 

• Sposoby na uzyskanie świadomego snu:

Autosugestia: Najprostsza metoda. Połóż się do łóżka z zamiarem przyśnienia świadomego snu.

Przerywanie cyklu snu: Po długotrwałym, nieprzerwanym śnie budzimy się na okres do dwóch godzin, punkt szczytowy to godzina. Następnie wracamy do łóżka z intencją przeżycia świadomego snu. Ta technika powoduje ośmiokrotne zwiększenie występowania snu świadomego.

Drzemki: Łatwe. W niektórych godzinach podczas dnia morzy nas sen, więc idziemy na drzemkę. Podczas snu popołudniowego jest większa szansa na pojawianie się świadomego snu.

Technika „Chaiting”: Potrzebny do tej techniki jest jeden świadomy sen. Bardzo łatwo to wykonać. Podczas przebudzenia nie ruszaj się, staraj nie poruszać ani jednym mięśniem. Udawaj martwego, dzięki temu możesz ponownie wejść w świadomy sen.

Technika rąk: „Usiądź na krześle, odpręż się, uspokój i zrelaksuj umysł. Staraj się nie myśleć o niczym. Wyciągnij ręce przed siebie, popatrz na nie, skupiając uwagę na wrażeniach wizualnych. Powiedz do siebie poważnym głosem: Widzę swoje ręce we śnie – wiem, że teraz śnię. Powtórz to zdanie kilka razy, przenieś wzrok na dalszy plan, zwolnij napięcie oczu, zapatrz się w przestrzeń. Po kilku chwilach ponownie spójrz na ręce i wyobraź sobie, że śnisz. Całe ćwiczenie powtórz 5-6 razy. Zakończ spokojnym siedzeniem przez parę minut. Powtarzaj je codziennie 4-6 razy w ciągu dnia oraz przed zaśnięciem w łóżku. Patrzenie na dłonie możesz po jakimś czasie przepleść wywoływaniem ich obrazu w wyobraźni.”

Jest więcej technik świadomego snu. A to jest tylko kilka z nich. Napisać można by było więcej, jeżeli jest się już wyposażonym w wiedzę o snach. Od czego w końcu jest Internet? Poczytać a później napisać. Dodać własne zdanie i opinię. 

Ja miałam już kilka świadomych snów. Nie zdarzały mi się one często, ale miewałam je bez żadnych przygotowań. Mówię Wam, jest to świetne przeżycie. Możecie w takim śnie wszystko, wszystkiego czego zachcecie. To tak jak w życiu podejmujesz decyzje, tam też. Ale taki sen jest o wiele lepszy niż rzeczywistość. 

Piszcie czy mieliście takie sny i jak Wam się to podobało :) podzielcie się również własnym zdaniem na ten temat.

Miłego wieczoru. Do napisania ;)

Powrót z nad Bałtyku!!! :)

Hej wszystkim! ;) Już przyjechałam. Wprawdzie to w poniedziałek, ale nie miałam jakoś czasu żeby napisać tutaj. Zresztą przyznam Wam się, że niezbyt mi się chciało pisać posta, ale muszę hehe ;D 

Tak więc w Ustce nie było źle, jedynie co najgorsze, to była felerna pogoda. Przez te 2 tygodnie non stop padało i były chmury. Nie chodziliśmy praktycznie na plażę, bo jak w taką pogodę. Kisiliśmy się w namiocie. Raz pojechaliśmy do innego miasta sobie pochodzić. Około 30 km od Ustki i już była tam ładniejsza pogoda, słońce!

Ogólnie źle nie było. Kupiłam sobie parę rzeczy w tym książkę „Ofiara” Johna Eversona. „Zdobywca Bram Stoker Award przedstawia pełen mrocznej erotyki i krwawej grozy horror”. Spodobała mi się, więc ją kupiłam. Ale okazało się, że męczyłam trochę tę książkę. Niby fajna, ale chaotyczna trochę. Ale tematyka fajna ;D haha. 

Nie miałam pod koniec już kasy, wydała się na sukienkę i na buty. Buty muszę sprzedać, bo jednak mam za wąską piętę :/ 

Pewnego razu poszłam z Krzyśka mamą na spacer na promenadę (ulica pełna straganów itp.) Weszłyśmy do księgarni a ja dojrzałam swoją ulubioną, ukochaną, fascynującą książkę! Musiałam ją mieć, to była ostatnia książką z serii „Upadli” Lauren Kate. Pożyczyłam pieniądze od Krzyśka mamy i kupiłam ją ;D hehe.

Woda w Bałtyku nie jest za ciepła, a jaka słona, już zapomniałam jak słona dopóki nie znalazła się w mojej buzi ;P

Nie pływałam dużo, bo zimna woda, zresztą na plaży wiatr wiał zawzięcie, a ja jestem okropnym zmarzluchem. Na szczęście w pobliżu był Krzysiek.

A wiecie co było w tym wszystkim fajne? To, że budziłam się każdego ranka obok niego. Spaliśmy na osobnych materacach, ale nie dzielił nas nawet metr. W każdej chwili mogliśmy się przysunąć do siebie. Kurde, jakie to fajne uczucie. W nocy kłaść się wtuloną w niego, lub wpatrując się jego oczy, a rano widzieć go pierwszego po przebudzeniu. Pocałunki na dobranoc i dzień dobry. Super uczucie! 

Albo kąpiel z nim w Bałtyku. Na rękach heh.

Byliśmy też we dwoje na karuzeli, takiej ogromnej. Też fantastyczne przeżycie!

Kurde, dużo by tu opowiadać. To 2 tygodnie, więc nie ma tam mało jak opowiedzieć jeden dzień. Chyba kończę, bo i tak już się rozpisałam.

Fotki wstawię później, bo na razie nie mam ich. Pani Gosia (Krzyśka mama) musi mi je zgrać na pendrajwa.

A jak wasze wakacje? Przeżyliście niezapomniane chwile? Czy jedziecie dopiero gdzieś?

Do napisania ! ;)