Stworzenie świata

Teraz żeby było mądrzej daję wpis na temat stworzenia świata opisywanego przez kościół i naukę.

Była to moja praca z religii na szóstkę w tamtym roku. Może komuś się przyda, a może po prostu ktoś z ciekawości przeczyta.

Zachęcam ! ^^ większość treści jaka jest tam zawarta jest wam znana zapewne :)

Stworzenie świata jest opisywane na dwa różne sposoby. Opisywane przez stanowisko kościoła, oraz przez stanowisko nauk przyrodniczych. Od wieków są sprzeczności między tymi dwiema tezami. Głęboko wierzący chrześcijanie bronią biblijnej prawdy, która ukazuje stworzenie świata poprzez Boga Stwórcę, zaś naukowcy i teolodzy głoszą teorię ewolucji, co jest sprzeczne ze stworzeniem wszechświata przez Boga. Ludzie kierują się wiarą lub nauką i wiedzą. Jednakże te sprzeczności mają ze sobą coś wspólnego. Ewolucja nie odrzuca jednoznacznie Boga jako Stwórcę. Uznaje go za początek wszystkiego. Bóg stworzył światło i oddzielił je od ciemności. Tak głosi religia. Ewolucja nie istniałaby w ogóle, gdyby nie Bóg, który dał początek wszelkiej materii, z której nic innego by nie powstało. Ewolucja przyczyniła się do powstania nowych organizmów, początków nowych ras istot oraz roślinności.

Twierdzenie głoszone przez kościół, że świat powstał w zaledwie 6 dni a 7 dzień był przeznaczony na odpoczynek, jest dla wielu czymś niewiarygodnym. Wszechświat jest nieograniczony. Znajdują się w nim galaktyki, które zawierają bardzo dużą ilość gwiazd orbitujących wokół ich masy. Jest to wprost nie do uwierzenia, że Bóg mógł taką wielką przestrzeń stworzyć w ciągu tak krótkiego czasu. Obrońcy kościoła uznają tą tezę jako wiarygodną, która potwierdza potęgę i wszechmoc Boga. Naukowcy zaś się nie zgadzają i są jej sprzeczni.

Około 14 mld lat temu nastąpił Wielki Wybuch, który przyczynił się prawdopodobnie do powstania Czasoprzestrzeni. Wszechświat wtedy wyłonił się z bardzo gęstej i gorącej osobliwości (z astronomii obszar, w którym przyśpieszenie grawitacyjne lub gęstość materii są nieskończone). Naukowcy opierają się na tej tezie i ją podtrzymują. Chcą udowodnić światu, że powstał on na wskutek wybuchu oraz ewolucji. W części udało im się już udowodnić, robiąc różne badania, analizy, wykopaliska itp. Religia wyklucza takie powstanie świata, lecz nie odrzuca tego, że mld lat temu nastąpił Wielki Wybuch. Według religii świat powstał jedynie za zasługą Boga, który tworzył go w następujących etapach:

• Dzień pierwszy – Stworzenie światła i oddzielenie go od ciemności.
• Dzień drugi – Stworzenie sklepienia niebieskiego oddzielającego wody górne od dolnych.
• Dzień trzeci – Stworzenie lądu i roślinności.
• Dzień czwarty – Stworzenie Słońca, Księżyca i gwiazd.
• Dzień piąty – Stworzenie zwierząt wodnych i latających.
• Dzień szósty – Stworzenie zwierząt lądowych i człowieka.
• Dzień siódmy- Dzień odpoczynku, jest dniem ukończenia dzieła stworzenia przez Boga.

Pierwszym człowiekiem był Adam. Powstał on na podobieństwo Boga. Następnie była niewiasta Ewa, która powstała z żebra Adama. Bóg stworzył rasę ludzką, ponieważ chciałby człowiek panował nad światem, który stworzył. Uczynił tak, ponieważ nie chciał być sam w tym wielkim Wszechświecie.

Zaś według nauki człowiek powstał poprzez ewolucję, następujące etapy są przedstawione poniżej:

1. Australopithecus anamensis
2. Australopithecus afarensis
3. Australopithecus africanus
4. Homo habilis
5. Homo ergaster
6. Homo erectus
7. Homo sapiens heidelbergensis
8. Homo sapiens neanderthalensis

Ewolucja człowieka jest zbadana przez różne doświadczenia oraz badania. Także można z nią się zgodzić. Człowiek powstał o wiele później niż jakiekolwiek żyjące istoty na ziemi. Świat powstał poprzez ewolucję. Galaktyki kształtowały się pod wpływem czasu i innych znacznych czynników. Tak samo nasza planeta ukształtowała się z wiekiem. Poprzez miliardy lat nasz układ słoneczny powstawał i do dziś jego budowa, położenie zmienia się. Za miliardy lat, być może będzie wyglądał całkiem inaczej, lecz są to przypuszczenia, których nie możemy też wykluczyć.

Zgodzić można się z dwoma tezami, stajemy po obu stronach, które nam przedstawiają powstanie świata na 2 inne sposoby. Według religii przedstawiany nam opis jest kierowany przede wszystkim wiarą, zaś opis naukowy opiera się na nauce i wiedzy, którą zdobyli naukowcy. Zachowania obu stron są ze sobą sprzeczne, lecz niejednoznacznie, gdyż religia nie odrzuca wszystkich twierdzeń głoszonych przez naukę i na odwrót. Obie strony „konfliktu” uzupełniają wiedzę na temat powstania świata. Na ten temat powstanie jeszcze wiele zagadnień oraz problemów i sporów.

Opis biblijny w porównaniu do opisu naukowego jest dla wielu bardzo mało prawdopodobny. Do tego by wierzyć jest potrzebna wiara w Boga, lecz wiara prawdziwa. Człowiek wtedy podąża za nauką Biblii i jest przekonany i wierzy w to, że to właśnie Bóg stworzył Czasoprzestrzeń i człowieka. Ewolucja jedynie przyczyniła się do powstania nowych organizmów, z nowymi cechami i umiejętnościami. W ten sposób świat się rozwija. Także kościół i nauki przyrodnicze zgadzają się ze sobą a jednocześnie przeczą nawzajem swoim tezom. Którą z nich wybierze człowiek i która będzie dominowała w świecie? Tego jeszcze nikt nie wie. Zależy to od nastawienia ludzi i od kolejnych zdobytych doświadczeń i wiedzy i dowodów na to, że Wszechświat powstał poprzez ewolucję i Wybuch.

Ja osobiście wierzę w Teorię Ewolucji.

A wy w co wierzycie? Podzielcie się ze wszystkimi :D

miłego dnia :)

Na lekcji.

Hej,  ostatnio w szkole było ok., heh nie mieliśmy wf bo nie było pani, a więc siedzieliśmy w klasie. Mi i koleżance się nudziło, więc wymyśliłam zabawę na kartce. Chodzi o to, że jedna z nas rysuje jakąś figurę, a druga dorysowuje kolejny element i tak w kółko. A więc zrobiłyśmy rysunek ;P a później opowiedziałyśmy historię na podstawie rysunku. ;P Tam na dole rysunku jest podziemie i mieszkają tam krasnoludki ;P

Zamieszczam te bazgroły hehe ;P Obrazek może być nie do końca czytelny, więc kliknijcie na niego a się powiększy ;P

Historię możecie sami sobie wymyślić ;P bo ja nie pamiętam jak to szło, bo każda z nas opowiedziała jedno zdanie a druga dodawała kolejne. I wyszła historyjka ;P o króliczku i o słoneczku ;D

 A tu zamieszczę drugi obrazek, ale trudno było do niego wymyślić historię ;P na obrazku jest Łucja z magicznej szafy, która prowadzi do Narnii, mężczyzna ze średniowiecza, ofiara na stole, dwie osoby, które chciały zabić tę osobę. Słońce, chmura, magiczny dywan, no i na końcu granat. Hehe.

Doceniamy coś dopiero po stracie.

Na prośbę pewnej osoby powstaje wpis na temat „Doceniamy coś dopiero po stracie”.

Dla mnie osobiście to jest w miarę trudny temat, gdyż nie mogę się oprzeć na własnym doświadczeniu. Na jedno dobrze, na drugie nie. Zapewniam was, że ten wpis nie będzie bardzo dobry, gdyż naprawdę sprawi mi niemało problemu jego napisanie :/ ale postaram się, dla was, a w szczególności dla pewnej osoby.

A więc jak w temacie, wcześniej nie potrafimy czegoś docenić. Uważamy, że jest to normalne, lub po prostu nie wiemy, ile tak naprawdę mamy (pozytywnego). „Człowiek mądry po stracie”. Ale dlaczego tak jest? No właśnie, na to pytanie jest trudno odpowiedzieć. Już tacy jesteśmy i nie zmienimy tego. Tak trudno to pojąć.

Wiele z nas nawet nie wie, że ma okropne szczęście posiadając jakąś rzecz, wartość, lub mając kontakt z pewną osobą itp. Narzekają, marudzą, lub nie patrzą na przyszłość. Żyją jakby nigdy to nie miało się skończyć, a tak naprawdę nic nie trwa wiecznie. Nie zważamy na to. Zwykła rzecz, banalna, codzienna może okazać się cenna, gdy ją stracimy. Nauczmy się doceniać, to co nas otacza.

Zachowujemy się normalnie, a czasami potrzeba, by obchodzić się z tym wszystkim wyjątkowo. Np. jeśli chodzi o przyjaciela, lub o bliską nam osobę. Owszem, kochamy te osoby i szanujemy, ale nie zawsze potrafimy docenić. Po kłótni z przyjaciółką nie zawsze jesteś w stanie przeprosić, wybaczyć. Mówisz „sama sobie na to zasłużyła”, „ja nie będę pierwsza do niej wyciągała ręki!”, itp. Przyjaźń rozpada się jak szkło na drobne kawałki, nie ma z niej nic, prócz wspomnień. Uważamy, że wszystko będzie dobrze, ale przez jaki czas? Buzują w nas negatywne emocje i dlatego tak sądzimy. Później zabraknie nam tej osoby. Zmądrzejemy i będziemy mieli do siebie żal, że nic nie zadziałaliśmy, by coś naprawić. Brakuje nam wszystkiego, wspólnych chwil, wariacji, idiotyzmu (pozytywnego) podczas zabaw i rozmów. Po prostu wszystkiego, co związane z przyjacielem. Ale co, za późno na jakąkolwiek odbudowę. To są już gruzy! Za późno!…

Przykład był na przyjacielu, ale można stracić jeszcze wiele innych rzeczy. Ważnych, jak i mniej ważnych.

Równie dobrze możemy docenić naszą dawną szkołę. Dorastamy, przechodzimy z klasy do klasy (zdarzają się wyjątki ;P ), w końcu przychodzi czas, by pożegnać się z klasą, z całą szkołą. Z początku wszystko jest niby ok, ale jakby tak wspomnieć te niektóre chwile, wrócić do szkoły, przywitać się z dawnymi nauczycielami, to łezka może się zakręcić w oku. Szkoła, na którą tak narzekaliśmy może stać się rzeczą dla nas cenną, cenną, ale już po tej „stracie”.

Także jest różnorodność rzeczy, które doceniamy po stracie. Bez względu na to czy uważaliśmy to za negatywne czy też pozytywne. Może nam zabraknąć zupełnie czegoś czego się nie spodziewaliśmy. A więc trzeba doceniać życie, wszystko, co nas otacza, wychodzi na to, że nawet szkołę! ;D

Osobiście uważam, że ten wpis nie jest dobry, te zdania i ogólnie nie udało mi się napisać dobrego wpisu.

Jeżeli chcecie się podzielić z nami swoimi przeżyciami na ten temat proszę się wypowiadać w komentarzach. Bardzo mile widziane :D zachęcam wszystkich. Zrobicie dobry uczynek ;P sprawicie mi radość, ale i również może i wam sprawi to radość, lub satysfakcję ;)

miłego :)

Moja głowa...ooo co za stan! ;D

Hej,

o jak mnie boli głowa, pewnie od niewyspania, bo od czegóż innego :/ hehe.

Boli was czasami głowa? Pewnie tak, co?

Ten wpis będzie beznadziejny i ktoś kto by wgl nic nie wiedział i trafił akurat na ten wpis, pomyślałby, że mam nasrane w głowie, ale negatywnie ;P

a czy mam wgl nasrane to nie wiem hehe.

Moim zdaniem głowa jest potrzebna ludziom i to bardzo. W niej znajduje się ośrodek, w którym wszystko przebiega, procesy i wiele innych. MÓZG. Nie znam anatomii człowieka jak koleś, który się tym zajmuje. Wiem gdzie się znajduje głowa, kończyny, narządy płciowe i brzuch.

Reszta pozostaje ludziom mądrym ;D hehe.

Mózg jest dziwny, tak samo jak psychika ludzka, ale nie tylko ludzka. To jest tak skomplikowane, jak rozwiązanie kilku paru słuchawek xD

Sądzisz podobnie?

Ale miałam niedawno „fazę” hahaha. Pisałam jak najęta, pisałam jak nawiedzona, pisałam inaczej. To taki stan, zajebisty, ale też znienawidzony ahhh. Ale to trwało chwilę. Nawet nie 10 min. Kolega myślał, że coś brałam hehe. No uśmiać się można.

Znacie to uczucie jak czegoś chcecie więcej, a wiecie, że nie da się? Nie chodzi o czekoladę, albo frytki ! ;D Kocham to uczucie, ale jednocześnie nienawidzę. No fuck, co za stan hehe. To jest super, ale na jedno też okropne. A wczoraj złapało mnie jak nigdy dotąd. Miałam dobry humor, bardzo dobry humor heh, zaje*bisty wręcz ;D o jak ja to kocham.

Zwierzę się wam, że rzadko mam taki humor. To wyjątek był.

No a głowa i tak jest potrzebna. Ręce też, bo ja na przykład nie chciałabym być meduzą ! ;P

Dobra, kończę pisać te bzdury, następnym razem nie będę pisała jakiś beznadziei bez sensu ;)

bo z tego, co napisałam nikt nie wyniesie morału, ani sensu, ani niczego ;D

Miłego dnia wszystkim. ;D

EJ…. TAK WGL POZDRO DLA RADKA ;D 

PS. czekam na wasze komentarze ;)

Rady? Jak być wesołym?

Kolejny wpis, kolejny tekst do napisania i do przeczytania.

Tak jak większość moich rówieśników byłam w szkole. Lekcje do około 14.30. Później dom. Zresztą, co ja pisać będę o przebiegu dnia, skoro on się nie skończył ;P po drugie nie mam ochoty o tym pisać (a wy czytać ;P), gdyż nic ciekawego się nie wydarzyło.

Wczoraj umieściłam wpis o smutku. Myślę, że spodobał wam się i skorzystaliście z niektórych tam zawartych rad.

Zastanawiam się, dlaczego niektórzy z nas mają więcej smutków i nieszczęść niż inni. Powodów pewnie jest wiele. Niektórzy nie potrafią dostrzec radości i zamartwiają się zbyt wieloma rzeczami na raz. Zaś inni naprawdę mają poważne zmartwienia.

Zawsze tak było i myślę, że to już jest w naturze człowieka, zresztą świat ukształtował się tak. Mamy na to wpływ, ale w małym stopniu. Możemy zmienić swoje życie, chociaż czasem nie wiemy od czego zacząć. Może czas zacząć działać? Wziąć się w garść i rzucić wszystko, co złe i pozostawić w tyle przykre chwile.

Taką odskocznią, lub przemianę na lepsze jest zmiana towarzystwa, chociaż nie wiem czy to jest takie stosowne. Po drugie trzeba znaleźć sobie hobby, które będzie nam wypełniało czas. Trzecie, może zmieńmy nastawienie do życia? Bawmy się i nie trzymajmy się tak kurczowo tych wszystkich reguł?! Spontan daje nam czasami wiele więcej radości i uśmiechu na twarzy niż coś innego. Niż życie oparte na jakiś sztywnych zasadach. Wygłupmy się, zróbmy coś szalonego, to pozwoli nam się „wyzwolić”. Poczujemy się wolni. Od czasu do czasu nie zaszkodzi zrobić coś innego niż zwykle.

Sprawdziłam to na swoim przykładzie. To nie były duże kroki, ale zawsze coś. Zaczęłam od prostych rzeczy. Próbowałam się oswoić z tym, że nie trzeba być takim sztywnym człowiekiem. Śmiać można się nawet z muchy, która usiądzie na parapecie (głupi przykład) :/ po prostu. Być na luzie. Chociaż nie każdy ma to w sobie. Nie zmieniajmy się na przekór sobie. Bo nie chodzi o tą, by iść za modą, lub całą masą. Musimy być sobą. To w sobie trzeba tylko odkryć i uwolnić.



Być wesołym?

- być sobą (udając kogoś kim nie jesteśmy, sprawia, że nie czujemy się w pełni szczęśliwi).

- dobrać sobie odpowiednie towarzystwo, w którym będziemy na prawdę czuli się na luzie.

- spróbować otworzyć się na ludzi, ale nie całkiem na przekór sobie. W miarę swoich możliwości.

- słuchać dobrej muzy. Ale co rozumieć pod nazwą „dobra muza”? Taka która nas nie dołuje. Np. radosne piosenki, słyszałam, że reggae jest dobre

- wyjść gdzieś ze znajomymi.

- pójść na imprezę i się wyluzować

- alkohol? To nie jest dobre wyjście, gdyż musielibyśmy pić go na okrągło. Od czasu do czasu można (zależy od wieku), -ha jakie bzdury- powiecie. O tym, że młodzież pije, to każdy wie. W miarę rozsądku. Najlepiej czekać do 18?

- sposobem na bycie wesołym i szczęśliwym jest zakochanie się ! najlepiej, gdy ma się drugą połówkę. To działa, wiem to po swoim przykładzie

- mieć przyjaciela. On zawsze Cię wysłucha i rozweseli

- nie trzymać w sobie złych emocji, pozbyć się ich, ale w sposób rozważny, nie wyżywając się na innych. Wykrzyczeć się w poduszkę zależnie od emocji. Wyżalić się komuś. Dobry sposób opowiedzieć osobie, której nie znamy ( np. z internetu), jeżeli nie mamy możliwości wyżalić się komuś z otoczenia.

- jeżeli jesteś smutny, pamiętaj, że nie tylko Tobie jest znane to uczucie. Za ścianą też być może ktoś czuje to samo co Ty. Nigdy nie jesteś sam. (trochę nie takie dobre, ale może wam pomóc, wiedząc, że nie jesteś sam z tym uczuciem).

- nie przejmować się tyloma rzeczami na raz. Czasami przejmujemy się na zaś, a wychodzi, że nie mieliśmy po co.

- dbanie o siebie, o swój wygląd. Niektórzy mają humor, gdy podoba im się strój, który mają na sobie. A może też fryzura? Makijaż? Zmiana wyglądu? Ja mam lepszy humor (ale to różnie bywa), gdy np kupię sobie jakąś rzecz, lub gdy ładnie się ubiorę ;D

- bądź miły i uśmiechaj się do innych ludzi. W dobrych okolicznościach możesz poznać wspaniałą osobę

- na nasze samopoczucie wpływają też kolory. Znaczenie niektórych z nich. Znaczenia wzięłam z Internetu, gdyż sama nie wiem, co niektóre oznaczają:

BIAŁY- to równowaga, harmonia, przestrzeń, pobudza do działania, ale samotnym może nasilać poczucie samotności i pustki.
ŻÓŁTY- kolor słońca i optymizmu, pobudza do działania, nie drażni, oznacza panowanie nad emocjami (symbol intelektu i mądrości).
NIEBIESKI- spokój, ochłodzenie, silnie uspokaja, wzmacnia koncentrację, a nawet ma wpływ na apetyt, zapewnia spokojny, głęboki sen.
ZIELONY- relaksuje, wycisza, uwalnia od stresów, przywraca równowagę, niweluje napięcia i bóle (jasny – wzmaga koncentrację albo lenistwo).
FIOLETOWY- regeneruje organizm, inspiruje, wspomaga myślenie, likwiduje zmęczenie i bezsenność, ale też wzmaga uczucie pustki i samotności.
POMARAŃCZOWY- pobudza do radości, uwalnia napięcia, wzmaga pomysłowość, sprzyja zbliżeniom i przyjaźni.
RÓŻOWY- daje poczucie bezpieczeństwa, spokój, relaks.
CZERWONY- jego nadmiar powoduje rozdrażnienie, wprowadza radość, pobudzenie, oznacza energię, aktywność, pobudza krążenie krwi (także agresję i odwagę).
BRĄZOWY- symbolizuje odcięcie się od świata i rzeczywistości i daje poczucie bezpieczeństwa w swoim zasięgu, wśród osób o zaniżonym poczuciu własnej wartości może je pogłębiać.

* Nie wiem czy na wszystkie osoby barwy mają wpływ. Możecie wypróbować ;D



Dowcip do humoru :

Klient reklamuje w sklepie kupiony rower:

- Panie to siodełko jest do dupy!

- A do czego by pan chciał?!

Myślę, że będę już kończyła ten wpis mam nadzieję, że komuś to pomoże

Pamiętaj, zawsze jest powód, by się uśmiechać, zawsze by się śmiać i by mieć dobry humor. Nie łapcie mnie tylko za słówka Uśmiechajcie się, bo śmiech to zdrowie. Ludzie wolą uśmiechnięte osoby. A poza tym będzie wam lepiej, gdy będziecie mieli uśmiech na twarzy. Piszcie komentarze, są mile widziane



Życzę powodzenia